دلالت طبعی

از ویکی‌حوزه: دانشنامهٔ جامع علوم حوزوی
پرش به: ناوبری، جستجو


ووووووووووووو: وووووووووووووووو.

توضیحات

دلالت ناشی از ملازمۀ بین دالّ و مدلول به حکم طبع انسانی

دلالت طبعی، از اقسام دلالت ذاتی است. هرگاه ملازمه بین دو چیز طبعی باشد؛ یعنی طبع انسان آن را اقتضا کند، به دلالت ناشی از آن، دلالت طبعی گفته می‌شود؛ به این بیان که گاهی عقل انسان به علاقه طبعی علاقه ای که طبع انسان آن را اقتضا می‌کند میان دال و مدلول، پی می‌برد و به واسطه آن علاقه، از دال به مدلول منتقل می‌شود؛ برای مثال، طبیعت انسان به گونه ای است که هنگام درد می‌گوید:» آخ «; حال اگر شنیده شد که شخصی می‌گوید:» آخ «شنونده فوراً بهدلالت طبعی که همان مقتضای طبیعت این شخص است به وجود درد در این شخص منتقل می‌شود.

دلالت طبعی ممکن است به حسب اختلاف طبایع، متفاوت گردد.

ملا عبد ﷲ بن حسین یزدی، الحاشیة، ص ۲۳.

صدر الدین شیرازی، محمد بن ابراهیم، منطق نوین، ص ۱۳۰.

خوانساری، محمد، منطق صوری، جزء ۱، ص ۵۸.

نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد، اساس الاقتباس، ص (۶۳–۶۲).

سبزواری، هادی بن مهدی، شرح المنظومة - منطق، ص ۱۰۳.

قطب الدین شیرازی، محمود بن مسعود، درة التاج، منطق، جزء ۲، ص ۱۴.

گرامی، محمدعلی، منطق مقارن، ص ۴۴.

فرصت شیرازی، محمد نصیربن جعفر، اشکال المیزان، ص ۸.

جرجانی، علی بن محمد، الکبری فی المنطق، ص ۱۷۲.

شهابی، محمود، رهبر خرد، ص ۱۷.

مظفر، محمدرضا، المنطق، ص ۳۷.. [۱]

مثال

  1. وووووووووووووو

اختلافات

وووووووووووووووووووو [پن ۱]

همچنین رجوع کنید

  • وووووووووووووو

منابع قرآنی


پانویس

  1. وووووووووو
    • ووووووووووووووو

منابع

  1. مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی. فرهنگ‌نامه اصول‌فقه [منبع الکترونیکی]. قم: پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، ۱۳۸۹.‏ ۹۷۸۶۰۰۵۵۷۰۵۴۰