تفاوت میان نسخه‌های «تکلیف موجودین»

از ویکی حوزه: دانشنامه جامع علوم حوزوی
پرش به: ناوبری، جستجو
جز (ویرایش به وسیلهٔ ابرابزار)
سطر ۷: سطر ۷:
  
 
== مثال ==
 
== مثال ==
# يا أَيُّهَا النَّاس.
+
# یا أَیُّهَا النَّاس.
# يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا.
+
# یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا.
  
 
== اختلافات ==
 
== اختلافات ==
آیا خطاب‌های شفاهی مانند: «يا أَيُّهَا النَّاس» و «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا» به مشافهین و موجودین در مجلس خطاب اختصاص دارد یاعمومیّت داشته و غایبین و معدومین را نیز شامل می‌شود؟
+
آیا خطاب‌های شفاهی مانند: «یا أَیُّهَا النَّاس» و «یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا» به مشافهین و موجودین در مجلس خطاب اختصاص دارد یاعمومیّت داشته و غایبین و معدومین را نیز شامل می‌شود؟
 
* گروهی از اصولی‌ها مانند «مرحوم میرزای قمی» معتقدند:
 
* گروهی از اصولی‌ها مانند «مرحوم میرزای قمی» معتقدند:
 
** خطاب‌های قرآن شفاهی و مختصّ به موجودین است و مقصود به افهام فقط آنها می‌باشند.<sup><ref group="پن">میرزای قمی، ابوالقاسم بن محمد حسن، قوانین الاصول، ص ۴۰۳.</ref></sup>
 
** خطاب‌های قرآن شفاهی و مختصّ به موجودین است و مقصود به افهام فقط آنها می‌باشند.<sup><ref group="پن">میرزای قمی، ابوالقاسم بن محمد حسن، قوانین الاصول، ص ۴۰۳.</ref></sup>
سطر ۱۷: سطر ۱۷:
 
** از طریق آیات، روایات و اجماع علما ثابت گردیده که تکالیفی که در قرآن بیان شده، عمومیّت داشته و به مشافهین اختصاص ندارد.<sup><ref group="پن">محمدی، علی، شرح اصول فقه، ج ۳، ص ۲۹۸.
 
** از طریق آیات، روایات و اجماع علما ثابت گردیده که تکالیفی که در قرآن بیان شده، عمومیّت داشته و به مشافهین اختصاص ندارد.<sup><ref group="پن">محمدی، علی، شرح اصول فقه، ج ۳، ص ۲۹۸.
 
* عراقی، ضیاء الدین، منهاج الاصول، ج ۲، ص (۳۰۸–۳۰۶).
 
* عراقی، ضیاء الدین، منهاج الاصول، ج ۲، ص (۳۰۸–۳۰۶).
* جزایری، محمدجعفر، منتهی الدرایة فی توضیح الکفایة، ج ۳، ص ۵۸۱.
+
* جزایری، محمدجعفر، منتهی الدرایة فی توضیح الکفایة، ج ۳، ص ۵۸۱.</ref></sup>
</ref></sup>
 
  
 
== پانویس ==
 
== پانویس ==

نسخهٔ ‏۱۵ نوامبر ۲۰۱۷، ساعت ۱۱:۳۵

تکلیف موجودین: مقابل تکلیف معدومین می‌باشد.

توضیحات

تکلیف موجودین، عبارت است از تکلیفی که در آن، خطاب شارع متوجّه مکلّفان موجود در زمان خطاب، اعمّ از حاضران در مجلس خطاب و غایبان می‌باشد.[۱]

مثال

  1. یا أَیُّهَا النَّاس.
  2. یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا.

اختلافات

آیا خطاب‌های شفاهی مانند: «یا أَیُّهَا النَّاس» و «یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا» به مشافهین و موجودین در مجلس خطاب اختصاص دارد یاعمومیّت داشته و غایبین و معدومین را نیز شامل می‌شود؟

  • گروهی از اصولی‌ها مانند «مرحوم میرزای قمی» معتقدند:
    • خطاب‌های قرآن شفاهی و مختصّ به موجودین است و مقصود به افهام فقط آنها می‌باشند.[پن ۱]
  • عدّه‌ای دیگر مانند مرحوم «شیخ انصاری»، «آخوند خراسانی»، «میرزای نایینی» و «مظفر» می‌گویند:
    • از طریق آیات، روایات و اجماع علما ثابت گردیده که تکالیفی که در قرآن بیان شده، عمومیّت داشته و به مشافهین اختصاص ندارد.[پن ۲]

پانویس

  1. میرزای قمی، ابوالقاسم بن محمد حسن، قوانین الاصول، ص ۴۰۳.
  2. محمدی، علی، شرح اصول فقه، ج ۳، ص ۲۹۸.
    • عراقی، ضیاء الدین، منهاج الاصول، ج ۲، ص (۳۰۸–۳۰۶).
    • جزایری، محمدجعفر، منتهی الدرایة فی توضیح الکفایة، ج ۳، ص ۵۸۱.

منابع

  1. مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی. فرهنگ‌نامه اصول‌فقه [منبع الکترونیکی]. قم: پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، ۱۳۸۹. ‏ ۹۷۸۶۰۰۵۵۷۰۵۴۰



شمول تکلیف نسبت به افراد موجود در زمان خطاب